سقوط كاخ بوش
... » محممود راسخ
"
در سال ۲۰۰۷ كتابي با عنوان «سقوط كاخ بوش The fall of House of Bush» در انگليس انتشار يافت.
نويسندهي كتاب كِريگ آنجِر Craig Unger بود كه پيشتر كتاب ديگري را با عنوان «كاخ بوش، كاخ سعود House of Bush, House of Saud» منتشر كرده بود كه يكي از پُر فروشترين كتابها شد. زير عنوان كتاب اخير چنين بود: مناسبات پنهاني ميان دو نيرومندترين دودمان جهان.
آنجِر در نيويورك تايمز مقاله مينويسد، از تحليلگران سياِناِن CNN و فرستندههاي ديگر است، در فيلم ۱۱ / ۹مايكِل موور ظاهر شده است و در مجلهها و انتشارات ديگر چيز مينويسد.
"
جدال بر سر تعيين «رييسجمهور» در ايران ( ۲)
........ »مجید زربخش
"
اقاي خاتمي از همان نخستين روزهاي آغاز کار و تعيين هيات وزيران و مشاوران در حالي که از نيرومندترين اهرم قدرت يعني حمايت گستردهي مردم در صحنه برخوردار بود بي اعتنا به خواست و رأي مردم، سياست سازش و تسليم را در برابر شبکهي مافياي مسلط بر جمهوري اسلامي و شکست خوردگان دوم خرداد در پيش گرفت و تعدادي از وزيران (از جمله وزير اطلاعات) و مشاوران (از قبيل مسيح مهاجري مدير روزنامه جمهوري اسلامي و محمد هاشمي برادر هاشمي رفسنجاني) بنا به خواست آنان برگزيده شدند.
"
بنيادهاي توتاليتر و ديني بينش سياسي
در پرتو ديالوگ سارتر و بني لِوي
.......... »
با شيدان وثيق
"
طي هشت سال، از 1972 تا 1980، گفتگوهايي فلسفي- سياسي ميان دو متفکر و متعهد سياسي در فرانسه انجام ميپذيرند. ديالوگي طولاني و منظم، غريب و بي سابقه، ميان دو رهبر يکي، ژان پُل سارتر، چون رهبر ايدئولوژيکي(1) و ديگري، بني لِوي، در آن زمان با نام مستعار پير ويکتور(2)، چون رهبر سياسي و مخفي يک سازمان راديکال مائوئيستي، در فاصلهي زماني جنبش مهي 68 فرانسه تا انحلال اين سازمان در سال 1973(3).
"
به آيندهي ايران بينديشيم!
... » رضا مرزبان
"
چمگر همين دانشگاهها و مدارس عالی ايران نبود كه سالها پايگاه مبارزه با ديكتاتوری و وابستگی رژيم شاه شد و چندان پا فشرد، تا مردم كشور را برای باز گرداندن آزادی و استقلال كشور برانگيخت و استاد و دانشجو با هم به مبارزهي ملی نيرو دادند؟ آيا پاداش آنها اجرای نا موزون و تبه كارانهي "انقلاب فرهنگی نوع اسلامی" بود؟ و اين كه "فيضيهي قم" دانشگاه را زير يوغ خود بكشد و دانش را در ركاب قال و مقال اخلاف شيخ كلينی و ابن بابويه به خدمت وادارد؟ چرا بايد آخوند حاكم و ناظر دانشگاه باشد؟
"
در آستانهي قرن پسا-آمريکائي
«در بامداد قرني بدون هژموني آمريکا»
..... » برگردان بهفارسي از بهروز عارفي
"
پيشگوئي همواره خطرناک است. در سال 1983، دو سال پيش از به قدرت رسيدن ميخائل گورباچف، ژان فرانسوآ رول (فيلسوف راستگراي فرانسوي) پايان دموکراسيها را پيش بيني کرد. او معتقد بود که اين کشورها از مبارزه با «سهمگينترين دشمنان خارجيشان، نوع امروزي و نمونهي تمام عيار توتاليتاريسم يعني کمونيسم» (1) عاجزاند. چند سال بعد، فرانسيس فوکويوما «پايان تاريخ» را از طريق پيروزي بلامتنازع مدل امريکائي- غربي، اعلام کرد... پس از نخستين جنگ خليج فارس (1991-1990)، شماري از ناظرين طليعه قرن بيست و يکم آمريکائي را گمان ميزدند.
"
رابين هوود مدرن ونزوئلا
» ه. هوشمند
"
هوگو شاوز فرزند دوم يک خانوادهي مستيزو، يعني مخلوطي از اسپانيولي- بومي- آفريقائي است که در سال ١٩٧٥ از مدرسهي عالي نظام، فارغ التحصيل و سپس وارد ارتش شد. در دورهي مدرسهي نظام، او و چند تن از دانشجويان يک دکترين چپ ناسيوناليستي به نام "بوليواريسم" را تبين کردند. اين دکترين روح خود را از مبارزات پان لاتين- آمريکانيسم سيمون بوليوار ميگرفت که در سال ١٨١٩ در مبارزه با نيروهاي اسپانيا در آمريکاي لاتن موفق به تشکيل کشور کلمبياي بزرگ شد كه شامل کشورهاي کنوني کلمبيا، ونزوئلا، اکوادور، و پاناماست. پس از مرگ بوليوار در سال ١٨٣٠ کلمبياي بزرگ متلاشي شد و به چهار کشور کنوني تقسيم گرديد. شاوز همچنين افکار خود را متأثر از نظريات مارکس، لنين، و تروتسکي ميداند. مشغوليات وي نقاشي، آواز خواني و بيسبال است. او همچنين سرايندهي چندين شعر و نويسندهي داستان و تئاتر است.
شاوز در واحد ضد شورش ارتش وارد به خدمت شد و در پايان با درجه سرهنگ دومي پس از کودتا از خدمت نظام اخراج گرديد. مدتي نيز در دانشکده جنگ تدريس کرد و به يک مخالف سرسخت حکومت وقت معروف شد.
"
ما می توانیم طرحی نو را برای شما پست کنیم !
برای ارسال پیام یا آدرس خوداینجا را کلیک کنید |
تماس با ما
E-Mail : tarhino@t-online.de
|